دبي و دبي‌نشين‌ها همواره يكي از بحث‌هاي داغ خبري در محافل مطبوعاتي كشورمان بوده است البته چنين جايگاهي در سطحي بالاتر براي خانواده‌هاي ايراني ايجاد شده و چنين شهري در بسياري از موارد تبديل به يك نقطه توريستي ايده‌آل براي مردم كشورمان شده است تا جايي كه بر اساس آمار منتشر نشده‌اي تنها طي روزهاي تعطيل ابتداي سال نو (نوروز) بيش از پانصد هزار ايراني به دبي سفر كرده و از امكانات توريستي اين شهر بهره برده‌اند. اگر چه در نگاه سنتي بسياري از خانواده‌ها، شهري همچون دبي تنها با كاواره‌ها و مراكز عيش و نوش آن شناخته شده و از اين جهت، چهره‌اي مذموم از اين شهر در ذهن بسياري نقش بسته است اما واقعيت اين است كه مسئولان اين شهر و در راس آنها<شيخ محمدبن راشد> وليعهد دبي، بر اساس نگاه كارشناسي خود در مسا ئل اقتصادي، به موفقيت‌هاي چشمگيري در عرصه‌هاي اقتصادي دست يافته‌اند؛ تا جايي كه بر اساس گزارش وزارت بازرگاني، بيشترين مبادلات تجاري كشورمان با كشور امارات و به خصوص شهر دبي بوده است.

گرچه شهر دبي از شهرهاي حاشيه‌اي امارات محسوب مي‌‌شود اما واقعيت اين است كه مديريت حاكم بر اين شهر بسيار جالب توجه بوده تا جايي كه اين شهر را در زمره ثروتمند‌ترين شهرهاي جهان قرار داده است.

بر اساس آمارهاي موجود، درآمد سرانه مردم اين شهر در هر سال، بالاي 32 هزار دلار است كه اين رقم، رقم قابل توجهي بوده و حكايت از آن دارد كه درآمد سرانه مردم دبي پس از سوئيس، بالاترين درآمد سرانه در جهان است.

مارها از آن حكايت دارد كه سرمايه ناخالص دبي، رقمي بالغ بر 8/9 ميليارد دلار است كه بر اساس وعده امير اين شهر تا پايان سال به 13/8 ميليارد دلار خواهد رسيد. جالب است بدانيم چنين رقمي تنها از راه مبادلات تجاري و جذب توريسم در شهر كوچك دبي حاصل شده و هيچ ارتباطي به فروش نفت توسط كشور امارات ندارد. جالب‌تر خواهد بود كه بدانيم چنين درآمدي تنها هشتاد درصد درآمد غير نفتي امارات را شامل شده و اين كشور درآمد هنگفتي را از طريق فروش نفت به دست مي‌‌آورد.

در حال حاضر دبي با 144طرف تجاري در ارتباط است كه از جمله مهم‌ترين آنها مي‌‌توان به آمريكا، كره جنوبي، هند، انگليس، مالزي، آلمان، فرانسه و سنگاپور اشاره كرد. شركايي كه بسياري از كشورها، آرزوي مبادلات تجاري با آنان را دارند. حجم اين مبادلات موجب شده است تا اقتصاد اين شهر، 26 درصد مازاد بازرگاني داشته باشد كه به رقمي معادل 31 ميليارد درهم مي‌‌رسد. از سوي ديگر حجم گسترده فعاليت‌هاي اقتصادي دبي موجب شده است تا از مجموع پتانسيل تجارتي بخش دريايي خليج‌فارس كه رقمي بالغ بر يك ميليارد دلار است، بيشتر از نيمي از آن در تصاحب تجار دبي درآيد. البته اين رقم تا قبل از تاسيس <شهر دريايي دبي> است چرا كه بر اساس گزارش‌هاي موجود قرار شده با توسعه <شهر دريايي دبي> اين رقم به چندين برابر خود افزايش يابد.واقعيت اين است كه حصول چنين دستاوردهايي در عرصه اقتصادي دبي تنها در مدت چند سال حاصل شد و بيانگر سياست‌هاي اقتصادي اصولي، منطقي و دقيقي است كه مديران اين شهر و در راس آنان <شيخ محمدبن راشد> اتخاذ كرده‌اند

دادوستد و تجارت همچنان سنگ بنای موفقیت دبی است و علاوه بر صنایع تولید و توزیع سنتی ، اکنون تجارت مالی ، رسانه ای ،فناوری اطلاعات و مخابرات نیز به آن اضافه شده است.
با توجه به اینکه تعداد زیادی هتلهای با کلاس جهانی و مراکز تفریحی و سرگرمی در این شهر وجود دارند ،این شهر از نظر گردشگری نیز اهمیت روزافزون دارد و پیش بینی می شود و تا سال 2010 تعداد بازدید کنندگان آن به 16 میلیون نفر برسد.
دبی رو به رشد :
1799: پایگاه الفهدی ساخته می شود.
1833: خانواده مکتوم در دبی سکنی می گزینند.
1963: پل مکتوم ساخته می شود که اولین پل برفراز خور دبی است.
1966 : نفت به میزان تجاری در ساحل عمارت کشف می شود . اولین هتل دبی کارلتون (ریویرای امروز) ساخته می شود.
1967:تونل شندغه ساخته می شود که مسیر دیگری به جای پل مکتوم برای عبور از خور است.
1970: پایگاه الفهدی تبدیل به موزه دبی می شود.
1973: دبی و امیر نشین های دیگر ،پول مشترک خود ، درهم عمارات ، را ضرب می کنند.
1999: دربهای برج العرب – بلندترین هتل دنیا- برای اولین بار به روی مردم گشوده می شود.
2001: ساخت ساز در نخل جمیره palm Jumeira شروع می شود
2007: برج دبی ، بلندترین ساختمان دبی می شود.

حکومت دبی

شورای عالی حکام (تشکيل شده از حکام هفت امارت کشور) در امارت بالاترين مرجع قدرت می باشد.
کشور دارای سيستم انتقال قدرت بصورت موروثی می باشد. با اين حال تفاوت اندکی بين خانواده سلطنتی و دولت وجود دارد.
شورای عالي حکام مسئوليت تايين خط مشی در امور عمومی کشور از جمله آموزش، امور دفاعی، روابط خارجه، ارتباطات، توسعه و تصويب قوانين فدرال را به عهده دارد.
شورا چهار بار در سال تشکيل می شود و حکام دبی و ابوظبی قدرت و نفوذ موثری در وتوی تصميمات آن دارند. هفت عضو شورای عالی، حاکم کشور (رئيس جمهور) را از ميان اعضا انتخاب می کنند. حاکم فعلی دبی "شيخ زايد بن سلطان آل نهيان" می باشد که در ضمن حاکم ابوظبی نيز می باشد.
ايشان از زمان استقلال کشور در سال 1971، در اين سمت می باشند.
شورای حکام همچنين نايب رئيس را نيز مشخص می نمايند که در حال حاضر "شيخ مکتوم بن راشد آل مکتوم" حاکم دبی اين سمت را به عهده دارند.
حاکم کشور و نايب رئيس برای مدت پنج سال انتخاب می شوند. حاکم وقت، نخست وزير (شيخ مکتوم بن راشد آل مکتوم) و قائم مقام او را منصوب می نمايد. هر کدام از امارت ها تا اندازه ای خودمختار هستند. از اين رو، قوانين مصوب هر امارت ( قوانينی که زندگی روزمره مردم را تحت تاثير قرار می دهد) با ساير امارت ها متفاوت می باشد.
بعنوان مثال چنانچه شما بخواهيد خودروی خريداری شده در يکی از امارتها را در امارتی ديگر شماره گذاری و ثبت نماييد، ابتدا می بايست خودرو را صادر نماييد و سپس در امارت جديد مجددا وارد نماييد.
هر امارت نيروی پليس متعلق به خود را با لباس و ماشينهای متفاوت از ساير امارت ها داراست. در حاليکه خريد مشروبات الکلی در دبی امکان پذير مي باشد، در شارجه، شهری در فاصله بسيار نزديک به دبی، خريد و فروش آن ممنوع می باشد. با همه اين تفاوتها، حرکت کشور در جهت هر چه بيشتر کردن اتحاد، همبستگی و يکپارچگی امارت ها می باشد.
حکومت قطر و دبی: بر خلاف اکثر امارت‌های امارات، حکومت این شهر با حکومت قطر در سال ۱۹۶۶ میلادی سکه‌ای مشترک زدند که بنام « مجلس نقد قطر و دبی» معروف بود، این «سکه» تا قبل از قیام دولت اتحاد امارات در این دوکشور رایج بوده‌است.
دبی بندری گردشی با جاذبه‌های مدرن و بعضا تاریخی طبیعی است. رئیس این امارت، شیخ محمد بن راشد المکتوم است و نایب رئیس آن شیخ حمدان بن راشد است.
شاید شهر دبی مهم‌ترین شهر امارات باشد بعد از امارت ابوظبی پایتخت سیاسی دولت امارات متحده عربی، دبی بایتخت تجارتی امارات به شمار می‌آید.
از جاذبه‌های این شهر: بازار طلا و جزاير مصنوعي و...